Haa-es-pee?

Vandaag komt Jim voor het eerst bij mij in de praktijk. Ik vraag hem wat hij denkt bij mij te komt leren in de komende tijd. Jim vertelt dat zijn mamma heeft verteld dat hij haa-es-pee, heeft en daarom bij mij komt. Ik kan hem helpen. “O ja?” Zeg ik. “wat is dat dan, haa-es-pee?” Tja, daar wist Jim geen antwoord op te geven. Ik gelukkig wel.

Bij uil

Ik pak een boekje uit mijn kast. Het heet ‘rust in de ren’. Het boek gaat over Piep, het kuiken. Het gaat niet zo goed met piep, zelfs als hij naar de dokter is geweest, weten ze nog niet wat hij heeft. Dan gaat Kip op bezoek bij uil. Uil leest in haar grote boek;

‘Dát moet het zijn’, roept uil.

‘ik weet wat Piep heeft.

Die kwaal heet: haa-es-pee.’

‘Zo’, zegt Kip.

‘Haa-es-pee?

Dat ken ik niet.

Is dat een soort griep?

Doet dat pijn?’

‘We;nee’, zegt Uil.

‘Geen van twee.

Uh… hoe zal ik het zeggen?

Weet je wat het is met haa-es-pee …

Dan zie je te veel.

Dan hoor je te veel.

Dan proef je te veel.

Dan ruik je te veel.

Dan voel je veel.

Meer dan goed voor je is.

Je bent gauw moe en je huilt snel.’

[…]

‘Haa-es-pee, dus.

Is daar wat aan te doen?’, vraagt Kip

(bron: rust in de ren, van en is van Erik van Os en Elle van Lieshout)

Ik ben oké training

De oplossing uit het boek is rust, rust en nog eens rust. Ik bespreek met Jim of dit voor hem haalbaar is. We komen al snel tot de conclusie, dat gaat niet lukken. Wat kunnen we dan wel doen?

Ik vertel Jim dat we de komende weken gaan werken met de ik ben oké training en dat hij zo van mij gaat leren hoe hij goed voor zichzelf kan zorgen.

Onze reis gaat beginnen. Wil je ook met mij op reis? Laat pappa of mamma dan verder kijken op de site. [ik ben oké training]

Lieve groet,

Tineke

Geef een reactie